پیش بینی ریاست آینده ی مجلس دشوار نیست/ مجلس دهم، همسو با دولت یازدهم و مجلس نهم!

با شروع به کار مجلس دهم، اولین مسئله ای که باید مشخص بشود، تکلیف ریاست مجلس است.

البته این بحث، از هشت اسفند شده بود اولویت تمام محافل.

در این سخن که حالا مجلس پُر شده از اصلاح طلب(!) و حامی دولت، پس باید ریاست و هیئت رئیسه برسد به نماینده ی این اکثریت؛ شکی نیست. قطعاً ریاست مجلس، با اکثریت آن تناسب دارد.

اما سؤال اینجاست که مناسب ترین شخصیت برای ریاست مجلس جدید، که وظیفه ی نه چندان دشوارِ همراهی همه جانبه با دولت و توجیه و تصویب تمامی برنامه ها و طرح های دولت یازدهم در یکسال باقی مانده از عمر خود را دارد، کدام فرد است؟

اگر معادله را بر دوگانه ی «لاریجانی-عارف» بگذاریم (!) بی شک این وظیفه را هیچ شخصیتی به اندازه ی لاریجانیِ اصولگرا نمی تواند انجام دهد. فردی که در دوره 4 ساله ی اصولگرا ترین مجلس بر کرسی ریاست استوار بود، و با قاطعیت و اطمینان کامل، ثمره ی اجماع نمایندگان و توافق دو فراکسیون بزرگ مجلس و کناره گیری تنها رقیب خود به نفع وی و همه ی اتفاقات و مسائل و لابی ها و معامله های دیگر، مجلس را اداره کرد.

شکی نیست که دکتر عارف توانایی و تخصص علی لاریجانی را در به سرانجام رساندن اقدامات ننگین دولت فعلی و جمع کردن خرابکاری های دولتی ها را نخواهد داشت. و چه بسا به مراتب لاریجانی معامله گر تر از عارف است. پس دولت روحانی و حامیانش، منطقاً واقف هستند که لاریجانی و تیم او، بزرگترین نعمتی است که نمی توان قدرت باج گیری و باج دهی او را با هیچ احدالناسی مقایسه کرد.

بعلاوه؛ فلسفه ی دنباله روی مدعیان اصولگرایی از او نیز، فقط می توان در روحیه ی وصولگرایانه و جناح پرستی شان [جای معیار پرستی] دانست، نه چیز دیگری.

همراهی و دنباله روی از آن لحاظ اشاره میشود، که علی لاریجانی (نامزد لیست اصلاح طلبان)، میشود سخنرانِ اصلی مراسم اصولگرایانِ راه یافته به مجلس دهم!!!

و همچنین از نماینده ی اصولگرای بروجرد، تا نامزد نزدیک به جبهه ی پایداریِ قم، مشترکاً لاریجانی را شایسته ی ریاست بر مجلس آینده میدانند(!)

بماند که تا همین چندی پیش، تمامی اصولگرایان راه یافته به مجلس، بالاتفاق قصد دیدار جمعی با لاریجانی را داشته(!)، و مسئول بستنِ لیست ائتلاف بزرگ(!!!) اصولگرایان (محمدرضا باهنر) نیز، نامزد لیست اصلاح طلبانِ قم (علی لاریجانی) را همچنان پاره ی تنِ(!) اصولگرایان می داند.

و هزاران مشترکات حقیقی و تقابلات واهیِ دیگر، که مجال بیان نیست...

بنابراین، مجلس دهم نیز، اگر بتواند در انجام وظیفه ی خود موفق باشد، نهایتاً می تواند برای دولت روحانی، مجلس نهم باشد.

و دکتر لاریجانی بر کرسی ریاست بماند.

و سال پایانیِ دولت نیز، مجلسی همسو را تجربه کند.

اجمالاٌ؛ با اتفاق نظرِ جماعت معروف به اصلاح طلب و جماعت معروف به اصولگرا، پیش بینیِ حضور شخصی که میتواند تضمین کننده ی منافع حداقلیِ این دو دسته باشد، در رأس مجلس دهم، چندان دشوار نیست. و از اکنون میتوان لاریجانی را رئیس مجلس دهم دانست.

البته، بازماندن عارف از ریاست مجلس می تواند در آینده مشکلاتی را متوجه ی حسن روحانی و دولتش کند...

که فرصت برای پیش بینی و تقریر آنها بسیار است.

"محمدحسین صبوری"

منتشر شده در:

لادستان

صبح زاگرس

پایگاه خبری و تحلیلی "ایران اسلامی"...